Ετικέτες
Αναρτήθηκε από

ΧΡΟΝΟΣ


Ετικέτες

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ολοκληρωμένη κατάθεση.Φωτογραφική και νοηματική ευκρίνεια.Τεχνικά...υπεράνω κριτικής.Συνεκδοχικά δείχνουν άνθρωπο που έχει επαρκώς εντρυφήσει στην περιπέτεια της φωτογραφίας.
11 Ιουνίου 2008 στις 7:32 μ.μ.
Ο χρήστης Μαραγκάκη Αristea Delacroix είπε…
Η οξυδωση των μεταλλων με το περας του κακιασμενου Χρονου και του κακιασμενου καιρου που βρεχει, δινει τις πιο ομορφες συνθεσεις αμαγαλματος χρωματων.

Και ενας "κακιασμενος" Δημητρης...δεν χανει ευκαιρια να τα αποτυπωσει στην φωτογραφικη του μηχανη!(για μεγαλη μου χαρα)
θελω και εγω τετοια χρωματα, δεν παιζω να τα βρισκεις ολα εσυ!

φιλια Δημητρη ...και παψε να σκεφτεσαι το χρονο που περνα και πισω δεν γυρνα!
11 Ιουνίου 2008 στις 9:35 μ.μ.
Ο χρήστης Vassilis terzis είπε…
Χρόνος που φθείρει, χρόνος που μας ωριμάζει, χρόνος που μας ξανακάνει παιδιά. Μια πολύ παράξενη φυσική διάσταση.
Τις φωτογραφίες σου φίλε τις βρίσκω εξαιρετικές!!!
11 Ιουνίου 2008 στις 9:44 μ.μ.
Ο χρήστης BaroN είπε…
Μάστορα Δημήτρη
Ο παλιός είναι σαφέστατα αλλιώς!
Καταπληκτικές σε όλα τους!
12 Ιουνίου 2008 στις 2:07 π.μ.
Ο χρήστης Thanassis Spanias είπε…
Και οι δύο είναι εξαιρετικές, η καθεμία με τον τρόπο της, με τα υπέροχα χρώματα της σκουριάς αλλα και της αλυσίδας (αν και το κοντράστ είναι ενα τι πιο έντονο) και η δεύτερη με το καταπληκτικό καδράρισμα.
12 Ιουνίου 2008 στις 11:16 π.μ.
Ο χρήστης tsab είπε…
ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια
12 Ιουνίου 2008 στις 2:09 μ.μ.
Δημοσίευση σχολίου