Φωτογραφικη ομαδα με μελη απο: Ηρακλειο, Τρικαλα, Ρεθυμνο, Μιλατο, Αθηνα, Θεσσαλονικη, Εδιμβουργο, Μυτιλινη ενας Ρεθεμνιωτης απο την Αμερικη ενας απο τη Γερμανια και απο την Ισπανια... (και περιμενουμε κι αλλους (?)...)
Πολύ-πολύ εκφραστικό πορτραίτο. Ακτινοβολεί μια ολόκληρη κουστωδία απο ανάμικτα συναισθήματα τα οποία αν κρίνω απο τον αυθορμητισμό της στιγμής πρέπει να αποτελούν και μόνιμα συνοδά στοιχεία της εικονιζόμενης προσωπικότητας. Η κορύφωση κατ'εμέ της συγκεκριμένηε λήψης δε συντελείται στα μάτια όπως θα περίμενε κανείς (καιέκπληξη και ικεσία και απορία και ένα απειροελάχιστο "μερτικό χαράς" ταυτόχρονα) αλλά στο μισοσφιγμένο στόμα. Ποιός ξέρει τι χειμάρους προσπαθεί να συγκρατήσει. Ενστάσεις;Κι απ'αυτές έχω. Πρέπει να βγαίνει απο κάπου χαμηλά ένας φωτισμός ο οποίος προσάπτει μια μικρή αταίριαστη υποψία τρόμου αλλά και "ξεκολλάει" πέραν του δέοντος απο το πρόσωπο την όχι και τόσο κομψή μύτη. Τίποτα όμως το ενοχλητικό.Να εξηγούμεθα.
Σχόλια
!!
Ακτινοβολεί μια ολόκληρη κουστωδία απο ανάμικτα συναισθήματα τα οποία αν κρίνω απο τον αυθορμητισμό της στιγμής πρέπει να αποτελούν και μόνιμα συνοδά στοιχεία της εικονιζόμενης προσωπικότητας.
Η κορύφωση κατ'εμέ της συγκεκριμένηε λήψης δε συντελείται στα μάτια όπως θα περίμενε κανείς (καιέκπληξη και ικεσία και απορία και ένα απειροελάχιστο "μερτικό χαράς" ταυτόχρονα) αλλά στο μισοσφιγμένο στόμα.
Ποιός ξέρει τι χειμάρους προσπαθεί να συγκρατήσει.
Ενστάσεις;Κι απ'αυτές έχω.
Πρέπει να βγαίνει απο κάπου χαμηλά ένας φωτισμός ο οποίος προσάπτει μια μικρή αταίριαστη υποψία τρόμου αλλά και "ξεκολλάει" πέραν του δέοντος απο το πρόσωπο την όχι και τόσο κομψή μύτη.
Τίποτα όμως το ενοχλητικό.Να εξηγούμεθα.